Regie: Wes Anderson
Duur: 105 min

The Phoenician Scheme is een waar festijn voor je ogen.
In deze film zet Anderson alweer een prachtig decor neer – een decor waar elk detail ertoe doet. Voor mij brengt het het vertrouwde gevoel van theater op het scherm naar boven. Benicio del Toro zet het
personage van Zsa-Zsa Korba prachtig neer; ook Mia Treapleton doet dit met haar personage Liesl. De topprestatie van Michael Cera als Bjørn is ook zeker het vermelden waard. Het lijkt wel alsof hij al
geroutineerd is om met Anderson te werken; echter, dit was zijn eerste keer.
Er is duidelijk een keuze gemaakt voor een droge, bijna mimiekloze acteerstijl.
Ook de krachtige dialogen, het razendsnelle tempo en de strak geregistreerde chaos vormen de blauwdruk waarin je het werk van Wes Anderson herkent.

Verhaal
Het verhaal is opgebouwd rond het personage Zsa-Zsa Korba, een uit de kluiten gewassen magnaat. Hij heeft een niet al te ethisch plan om een deal te sluiten rond een dam, kanaal en tunnel. Het idee van de
deal wil hij aan de man brengen bij zes investeerders. Zsa-Zsa is de hele film door bezig met het ontwijken van moordaanslagen, wat hem confronteert met zijn sterfelijkheid. Hij heeft meerdere bijna- doodervaringen; deze worden vertaald in scènes aan de poort van de hemel, met een raad der wijzen. Ondanks zijn negen zonen, die niet bij hem mogen wonen, wil hij zijn dochter overhalen om zijn enige
erfgenaam te worden en zijn imperium over te nemen. Echter, zijn dochter Liesl is volledig van hem vervreemd. Ze woont in het klooster en wil niets liever dan zich laten inwijden als non. Dit wordt onmogelijk wanneer ze Zsa-Zsa’s aanbod aanvaardt. Aanvankelijk is ze geschokt door de goddeloze plannen van haar vader, maar ze besluit zijn erfgenaam te worden op proef. Zo stapt ze in de bizarre deal. De entomoloog Bjørn is steeds aan hun zijde. Samen met Bjørn komt Liesl meer en meer in contact met het leven buiten het klooster, met de
geneugten van het leven en het plezier in materiële dingen. Er ontstaat een mooie connectie tussen haar en Bjørn.

Conclusie
Door de snelheid en de geregisseerde chaos is de film inhoudelijk soms moeilijk te volgen. Maar je ogen krijgen alles wat ze willen door het prachtige decor en de kleurschakeringen. Ook de acteerprestaties zijn
in deze film weer uitzonderlijk. Het beeld van de majestueuze badkamer zal nog een hele tijd op mijn netvlies gebrand staan. Naar mijn inziens is het zeker een aanrader wanneer je van schoonheid houdt.

Rating: 9

Tekst: Esmeralda Wolf