Regie: Dean Fleischer Camp
Cast: Hannah Waddingham – Maia Kealoha – Tia Carrere – Sydney Agudong – Zach Galifianakis – Chris Sanders – Billy Magnussen
Duur: 108 min
Release: 21/05/2025

De live-actionversie van Lilo & Stitch volgt grotendeels het originele scenario. Sommigen zullen dit minder kunnen smaken, maar voor mij was dat juist aangenaam. Mijn jeugdsentiment speelt daarin ongetwijfeld een rol. Hoewel ik de veranderingen en moderniseringen in andere live-actionversies van Disney en Pixar belangrijk vond om het verhaal aan te passen aan de huidige maatschappij, is dit verhaal universeel genoeg om grotendeels onaangepast te blijven. Maia Kealoha levert een prachtige acteerprestatie als Lilo.

Het Verhaal

Lilo is een meisje van zes dat na de dood van haar ouders samenwoont met haar oudere zus Nani (Sydney Agudong). Nani doet haar best om hun leven op orde te krijgen, want ze worden begeleid door een maatschappelijk werker. Ze probeert een baan te vinden én te behouden, terwijl ze intussen alle administratieve rompslomp moet regelen: hospitalisatieverzekeringen, rekeningen betalen e.d.

Lilo voelt zich anders dan anderen. Ze wordt vaak buitengesloten en is vaak eenzaam. Ze verlangt niets liever dan een vriend.
En dan komt Stitch – experiment 626 – die neerstort op het eiland. Een alien die gecreëerd is om destructief te zijn, op punt stond om vernietigd te worden en gevlucht is uit een ander sterrenstelsel. Maar ze vinden elkaar. Lilo adopteert hem in een hondenasiel en raakt sterk aan hem gehecht. Twee buitenstaanders die elkaar vinden. Stitch wordt gaandeweg deel van de familie.

In deze versie zijn enkele veranderingen aangebracht, maar men is niet ver afgeweken van het origineel.
De rol van Nani is uitgediept, met een mooie vertolking door Sydney Agudong. Ook zijn de Elvis-liedjes grotendeels vervangen door inheemse muziek, wat een mooi eerbetoon is aan de Hawaïaanse cultuur. De personages Pleakley en Jumba kunnen zich in deze versie transformeren in mensengedaantes. Dat neemt wel wat van de humor weg, omdat hun kenmerkende komische vermommingen nu niet meer nodig zijn.
Stitch is ook minder destructief dan in de originele versie. Waarom dit zo is, is me nog niet helemaal duidelijk.

Het thema ‘Ohana’ staat centraal. De beroemde slagzin uit het origineel – “Ohana betekent familie, en familie betekent dat niemand wordt achtergelaten of vergeten” – weerklinkt meermaals in de film.
Ook de nood aan een goede vriend en het verlangen naar verbondenheid, hoe verschillend je ook bent, zijn thema’s die vandaag nog altijd relevant zijn in onze maatschappij.

Conclusie

Als grote Disney-Pixar-fan was het een plezier om deze film te zien.
Het verhaal blijft hartverwarmend en heeft een mooi thema. De prachtige vertolkingen van Lilo door Maia Kealoha en Nani door Sydney Agudong maken het geheel tastbaar.
Wat wel opvalt, is dat de film minder humoristisch is dan de 2D versie..

Een heerlijke filmtip voor zowel jong als oud!

Rating: 8

Tekst: Esmeralda Wolf

zal ook verschijnen in https://www.lifebytesmagazine.com/